Manifesteren kun je leren; Stoppen met duwen, beginnen met kiezen

Bij het woord manifesteren haken veel professionals al af.

Te vaag.
Te zweverig.
Te ver van de dagelijkse realiteit van targets, teams en to-do-lijsten.

Dat snap ik. En precies daarom verraste dit boek me. Manifesteren kun je leren gaat namelijk niet over magisch denken. Het gaat over iets veel ongemakkelijkers en krachtigers: Eigen verantwoordelijkheid.

Niet in de zin van: “alles is jouw schuld.”
Maar: jij hebt invloed op meer dan je denkt.

Waar het boek over gaat

Willemijn benadert manifesteren nuchter:

Niet als wensdenken, maar als een proces van:

• Eerlijk worden over wat je wilt

• Voelen waar je jezelf tegenhoudt

• En daar vervolgens naar handelen

Ze combineert reflectie met praktische stappen. Geen dikke theorie, wel vragen die blijven hangen.

Zoals:

Is dit wat ik écht wil?
Of wat logisch, veilig of gewenst voelt?

Wat het boek goed laat zien

Veel professionals zijn extreem goed in:

• Doorgaan
• Aanpassen
• Volhouden
• Presteren

Maar minder goed in stilstaan bij: Wat klopt eigenlijk voor mij? Het boek laat zien hoe makkelijk je doelen kunt nastreven die prima klinken…
maar niet van jou zijn. En hoe uitputtend dat is.

Drie inzichten die mij raakten

1. Intentie is geen luxe, maar richting

Zonder helder verlangen wordt actie al snel ruis.
Dan ben je druk, maar niet bewust onderweg.

2. Pleasen is een verborgen energielek

Steeds rekening houden met anderen lijkt sociaal.
Maar het vervaagt je eigen kompas.

3. Verantwoordelijkheid nemen is niet hard, maar volwassen

Niet wachten tot omstandigheden veranderen.
Zelf kiezen hoe je wilt werken, leven en reageren.

Daar raakt het boek voor mij ook aan de creatiespiraal: eerst afstemmen, dan bewegen.

Wat betekent dit voor je werk?

Dit boek is raak voor professionals die:

• Voelen dat ze toe zijn aan een volgende stap

• Steeds in dezelfde patronen belanden

• Veel doen, maar weinig veranderen

• Succesvol zijn, maar onrustig blijven

Niet omdat ze het niet snappen. Maar omdat ze zichzelf ergens onderweg zijn kwijtgeraakt.

Kritische noot

De spirituele taal zal niet iedereen aanspreken. En wie alleen zoekt naar concrete tools of stappenplannen, zal soms meer diepgang willen in het hoe. Je moet bereid zijn om naar binnen te kijken. Zonder die bereidheid blijft het een mooi verhaal.

Conclusie

Manifesteren kun je leren is geen trucje. Het is geen shortcut. Geen belofte dat alles vanzelf gaat. Het is een uitnodiging om serieuzer te worden over wat je wilt en eerlijker over wat je nu doet.

Lezen als je:

• Voelt dat het anders mag

• Merkt dat forceren niet meer werkt

• Verlangt naar richting zonder jezelf op te branden

Niet om minder ambitieus te worden. Maar om bewuster te kiezen waar je je energie aan geeft.